Het was 1947, twee jaar na de oorlog...
toen ik mijn reis begon naar wat mijn vader noemde...
het 'Sodom' van het noorden: New York.
Noem me maar Stingo. Dat was de bijnaam, waarmee ik in die dagen bekend was.
Als ik al iets genoemd werd.
Ik had nauwelijks genoeg geld gespaard om mijn roman te kunnen schrijven...
want ik wilde, hoopte en droomde ervan om een schrijver worden.
Maar mijn geest bleef gesloten...
onbekend met liefde en een vreemde voor de dood.
Zelfs toen waren goedkope appartementen moeilijk te vinden in Manhattan.
En zo begon mijn ontdekkingsreis...
in een vreemde plek als Brooklyn.
Ik weet het...
Je denkt na over het roze. Iedereen doet dat.
Mijn wijlen man Saul, had zich een koopje bezorgd.
Honderden en honderden liters van deze... verf, die de marine over had.
Ik denk, dat ze roze verf niet op die boten konden gebruiken.
Oké, ik neem het.
Walt Whitman.
'Yetta heeft de aankomst in het Etnische...
Koninkrijk van het roze paleis aangekondigd...
van een jonge romanschrijver uit het zuiden.
Je buren nodigen je boven uit om met ons in Sophie's kamer...
direct boven de jouwe, te komen dineren vanavond om 8 uur.
Met dit boek willen we je welkom heten...
geschreven door Brooklyn's vroegste bard voor Brooklyn's nieuwste.
Sophie en Nathan'.
Hoer. - Ga niet weg. Ga niet.
Nathan, wacht.
Wacht. Je moet me geloven, Nathan.
Ik zei, dat je daar weg moet gaan.
Blijf weg van mijn werk.
Ik lieg niet. - Je liegt wel.
Niet waar. - Je liegt.
Ga alsjeblieft niet weg. Laat me alsjeblieft niet alleen.
Je weet, dat we mekaar nodig hebben. We hebben mekaar nodig.
Ik heb jou nodig? Ik zal je iets vertellen.
Ik heb je nodig als een verdomde ziekte, waarvan ik de namen ken.
Ik heb je nodig als een geval van Antrax, hoor je?
Als 'triquonosys'.
Ik heb je nodig als dubbelzijdige nierstenen, palegra, hersenontsteking,
ziekte van 'Bright', in hemelsnaam.
Hersenkanker.
Ik heb je nodig als de dood.
Hoor je me? Als de dood. - Nee, Nathan.
Ga terug naar Krakow, schatje.
Terug naar Krakow.
Wel, goede avond.
Heb je het naar je zin?
Heb je genoten van onze kleine show?
Trek je je af, als je iemand afluistert?
Mijn deur stond open. Ik wilde alleen maar zien wat er aan de hand was.
Stond je deur open? Je vroeg je af, wat er aan de hand was?
Wel, sluit mijn mond. Als dat niet ons nieuwe literaire figuur uit het zuiden is.
Jammer dat ik niet blijf voor een levendig gesprekje.
Het zou vast leuk zijn geweest om mekaar praatjes te verkopen.
We zouden het kunnen hebben over sport...
Zuidelijke sporten zoals...
negers lynchen, of nikkers. Zoals jullie hen daar allemaal noemen.
Tot ziens, klojo. Tot ziens in een ander leven.
Ben je in orde?
Het spijt me zo.
Zo is hij...
niet echt.
Je hoeft je niet te verontschuldigen, ok?
Ik woon hier beneden. Als je iets wilt...
Dank je.
Erg aardig van je.
Kom even naar beneden. - Nee, het is al goed.
Ik heet Stingo.
Alsjeblieft... neem het ons niet kwalijk.
We hadden je te eten gevraagd.
Dat is erg attent van je.
Hoor eens, ik ben vaak aan 't werk en ik type 's nachts.
Maar als je er last van hebt, wil ik niet, dat je...
Toen ik een klein meisje was, typte mijn vader...
en ik viel in slaap van dat geluid.
Ik voelde me erdoor...
Hoe zeg je dat? Veilig. In veiligheid.
Was je vader schrijver? - Mijn vader was...
mijn vader was professor in rechten. Hij schreef artikelen...
waarin hij mensen van de universiteit waarschuwde tegen de Nazidreiging...
en probeerde hulp te krijgen voor die Joden, die vervolgd werden. Dus...
Ja, die typgeluiden zullen me aan mijn vader doen denken...
en aan zijn goedheid.
Wil je niet even binnen komen?
Misschien een andere keer.
Dus, als je me wilt vergeven...
Goede nacht.
Dus, 'Stinko', ja?
'Stingo'. - 'Stingo', ja.
Ik heb die naam nog nooit gehoord.
Maar er zit dus geen 'K' in.
Ik heb het. - Het is een 'G'.
Ja, mooi.
Het heeft een vriendelijke... je weet wel, vrolijke klank.
Ik vind hem mooi.
Waarom begrijp je het niet, Sophie? We gaan dood.
Opstaan, zoet kind. Omhoog die luie botten.
Het grit ligt op het pad, het koren is bijna rijp.
Schiet op.
Je hebt een picknick bij de kust.
Goede morgen, Stingo. - Goede morgen.
We willen vrienden worden...
en je meenemen op deze prachtige zomerdag.
We willen, dat je boven bij ons komt ontbijten.
En dan... - Ja.
Coney Island. - Coney Island.
Neem me niet kwalijk van gisteravond.
Ik weet, wat je denkt: 'Die mensen zijn raar'.
Zondags vinden we het leuk om ons wat anders te kleden en uit te gaan.
Ok. - Ok?
Ik wist, dat je het zou begrijpen.
Iedereen daarbuiten kleedt zich hetzelfde.
Kijk naar die arme, pathetische mensen daar. Kijk naar ze.
Klonen. Allemaal lopen ze over straat, allemaal hetzelfde eruitziend, ze dragen...
dezelfde vreselijke, saaie uniformen.
Jullie zijn saai. 'Goede morgen'.
Bekijk deze gift van God eens.
Geef me een kus.
Eén kus. - Goed, één kus.
Dat is alles, wat je verdient. - Nog één.
Ik heb er nog één nodig. - Nee.
Ik moet er nog één. - Nathan.
Kijk nou eens, waar mijn handen heen gaan.
Dit is... Nee, Nathan Landau.
Wat vind je daar nu van, Stingo?
Hier ben ik, een aardige Joodse jongen...
naar de dertig gaand en...
ik word verschrikkelijk verliefd op een Poolse Shiksa.
Wat is dat? Wat is een Shiksa?
Een Shiksa? Dat is een 'goee' meisje. Een dame met een niet-joodse overtuiging.
Ze is een...
Goed. Ik nam gewoon aan, dat ze...
Joods, Joods was? - Ja.
Joods?
Nee, nee, nee... Sophie is katholiek.
Dat is ok. Maar ik ben niet meer katholiek, dus...
Katholiek probleem.
Toen ik deze voor het eerst ontmoette...
was ze vel over been en haar haar leek wel garen.
Dat was anderhalf jaar nadat de russen het kamp, waarin ze zat, hadden bevrijd.
Ja, ik leek op iets, dat...
de vogels bang maakte. Je weet wel, wat is dat?
Vogel... vogelverschrikker.
Ik had 'schuuft'.
Ze bedoelt schurft. En tyfus, bloedarmoede, koorts...
het was een wonder, dat ze levend uit dat kamp kwam.
Klopt. Ik bedoel...
Ik dacht, dat ik leukemie had.
Ik dacht, dat ik dood ging.
Maar het was Nathan, die zag dat het alleen maar bloedarmoede was.
Ben je dokter? - Nee, nee.
Dat is het domein van mijn broer.
Maar ik ben bioloog. - Ja.
Ik ben afgestudeerd in de natuurwetenschappen in Harvard.
En hij is DA...
in Ontwikkelings- en Cellulaire Biologie.
Ik doe nou onderzoek. - Hij werkt bij Pfizer.
Een groot farmaceutische onderneming in Brooklyn.
Ik nam haar toen mee naar die vriend van mijn broer...
een dokter, die les gaf aan de Columbia Presbyterian.
Ja. - Hij bevestigde mijn diagnose.
En toen zetten we ons klein lieverdje hier...
op een stevige dosis ijzersulfaat...
en ze begon op te bloeien als een roos.
Een roos.
Een roos...
Een verdomd prachtige roos.
Je bent me wat.
Dank je, dat je hebt laten op te bloeien als een roos.
Niet 'op te bloeien', gewoon 'opbloeien'.
Ze is zo goed. Het duurt niet lang meer, tot ze perfect is.
Nou en? Ik bedoel, dit is een belachelijke taal.
Er zijn veel te veel woorden.
Het woord voor 'snelheid': Ok, daarvoor heb je 'snel', 'vlug'...
'rapide' en allemaal betekenen ze hetzelfde.
'Gezwind', 'Gauw'... - 'Gehaast'.
'Flitsend'. - 'Kwiek'.
'Vlot'. - 'Geaccelereerd'.
'Op vleugels'.
Hou op.
Het is belachelijk.
In het Frans is het zo gemakkelijk. Daar zeg je: 'vite'.
Of in het Pools, 'szybko' en in het Russisch, 'bistroy'
Alleen in het Engels is het zo ingewikkeld.
Hoeveel talen ken je?
Wel, mijn vader was taalkundige, dus ik bedoel, ik...
Hij leerde me Duits, Frans, Russisch, Hongaars...
de Slavische talen...
En voor welke taal zit ik nu te blokken?
Engels.
Ik wed, dat je vader een erg interessante man was.
Ja, mijn vader was...
een beschaafd man.
Dat is toch het goede woord? 'Beschaafd'? - Een erg goed woord.
Ja? Mijn vader was een beschaafde man, die in een niet beschaafde tijd leefde.
De beschaafden, zij 'was' de eersten, die dood gingen.
Speel je piano?
Nee. Ik heb wel gespeeld, maar ik...
ik speel niet meer.
Ik doe dat niet meer...
Mijn moeder was een prachtige pianist.
Nathan verraste me met die piano op mijn verjaardag.
Ik hou van dat stuk.
Toen ik nog een klein meisje was, ik...
Ik weet nog, dat ik in bed lag...
en ik mijn moeder beneden hoorde, spelend op de piano...
en het geluid van mijn vaders typemachine.
Ik denk, dat geen kind een fijnere vader en moeder heeft gehad.
En een mooier leven.
Je kent dat liedje toch wel?
Stingo, sla erop.
Plotseling moest ik ontzettend rillen.
Ik herinnerde me de stem van Nathan, de vorige avond....
'Begrijp je het niet, Sophie? We gaan dood'.
Ik verlangde er wanhopig naar om te ontsnappen...
om mijn koffers te pakken en te vluchten.
Maar dat deed ik niet.
Ik bleef bij Yetta Zimmerman...
en ik hielp Sophie's voorspelling over ons drieën te vervullen.
We werden de beste vrienden.
Hier is een voorbeeld hoe emotioneel beeldend Engels kan zijn.
Sophie vond het heerlijk om te vertellen, hoe Nathan haar leven gered had.
Hun ontmoeting was, voor haar...
een wonder.
Omdat ik de dood niet kon stoppen, was hij zo vriendelijk om voor mij te stoppen.
De rijtuig bevatte slechts onszelf en onze sterfelijkheid.
Poëzie, poëzie... Is het al niet moeilijk genoeg om de taal te begrijpen?
Slechts de gewone dagelijkse spreektaal. Dan moet hij ons poëzie voorlezen.
...wat de schoonheid van taal kan zijn...
als die door artiesten wordt opgeschreven.
Ik hoop jullie volgende week weer te zien. En onthoud...
Niet de moed verliezen.
Wacht maar af.
Op een morgen, als je wakker wordt, merk je dat je in het Engels gedroomd hebt.
Neemt u me niet kwalijk. Wie zei hij, schreef dat gedicht?
Dickens.
Emile Dickens. - Bedankt.
Bent u in orde, Miss Zawistowska?
Dank u, het gaat erg goed met me. Ik ben een beetje moe.
Het viel me op, dat u er de laatste tijd, wel,
een beetje zwak uitziet.
Ik hoop, dat ik niet te direct ben. - Nee. Nee, ik...
Kunt u me hiermee helpen?
Dank u.
Dank u voor uw...
bezorgdheid.
Tot ziens.
Neem me niet kwalijk, sir. Kunt u me vertellen, wat...
Waar die lijst is in de catalogus...
voor...
19e eeuwse Amerikaanse dichter...
Emile Dickens, alstublieft? - In de cataloguskamer aan de linkerkant.
Maar u zult daar zo'n lijst niet vinden.
Ik zal die lijst niet vinden?
Waarom zal ik die niet... vinden?
Charles Dickens is een Engelse schrijver.
Er is geen Amerikaanse dichter met de naam Dickens.
Het spijt me. Nee, dat is, ik weet het zeker, Amerikaanse dichter.
Emile Dickens. - Luister.
'D-I... - Ik zei het u toch.
Zo iemand bestaat niet. Moet ik het voor u uittekenen?
Ik zeg het toch, hoort u me? - Goed.
Het is al goed, het is al goed...
Blijf stil liggen.
Laat de dokter voor alles zorgen.
Je bent zo mooi.
Ja. Hoe ben je zo mooi geworden?
Ik denk...
ik denk, dat ik dood ga.
Nee, nee, nee...
Nee, je pols...
Je pols is goed. Die is krachtig.
Je zult nog honderd worden.
Waarom ben ik zo moe?
De dokter vindt, dat je wat kleur nodig hebt...
op die prachtige bleke huid van je.
Ik neem je mee naar mijn broer.
Hij is de beste dokter, die er is.
Nee, kan jij... - Je dacht, dat ik dokter was?
Nee, ik ben bioloog.
Heb je de laatste tijd goed gegeten? - Ik ben...
Ik ben zes maanden hier, in U.S. en...
nu eet ik dus 'meer goed' dan in mijn hele leven.
Je hebt misschien een ijzertekort en nooit de kans gehad dat aan te vullen.
Ik ga nu.
Maar mag ik later terugkomen? Geef maar geen antwoord. Ik kom terug.
Hoe lang ben je hier? - Lang genoeg om met het eten te beginnen.
Je ziet er veel beter uit.
Wat heb je hier gedaan?
Het is prachtig.
We krijgen kalfslever...
'Veneziano' klaargemaakt en een speciale vinaigrette saus...
barstensvol ijzer.
En prei... vol met ijzer.
Het zal ook de klank van je stem verbeteren.
Nero kreeg iedere dag prei...
om zijn stem te verlagen. - Ik wist dat niet.
Zodat hij kon croonen, als hij Seneca dronk en uitspuugde.
Laat me je daarmee helpen. - Nee. Je moet je niet bewegen.
Wil 'madame' de wijn proeven?
'Chateaux Margoux de...
1937'?
Mijn God.
Speciale dag...
speciale wijn.
Als je...
Als je een goed leven leidt...
als een heilige en dan dood gaat...
dan moet dit het zijn, wat ze jou laten drinken in het paradijs.
Thomas Wolfe.
Geschreven in het Pools.
Hoe klinkt Wolfe in het Pools?
Een steen, een blad, een niet gevonden deur.
Van een steen...
De deur. - De deur.
Van al de vergeten gezichten. - Vergeten gezichten.
God. Dit is de eerste keer...
dat ik Thomas Wolfe hardop voorgelezen hoor in het Pools.
Voor mij ook de eerste keer, dat ik Wolfe voorgelezen hoor in het Engels.
Als die arme ziel dit in het Pools had gehoord...
dan had hij het in het Pools geschreven. - Dat geloof ik niet.
Je hebt in dat concentratiekamp gezeten?
Ja, maar ik kan daar niet...
maar ik kan daar niet over praten. - Het spijt me.
Ik moet mijn neus niet in allerlei zaken willen steken, die mij niet aangaan.
Ik...
wil zoveel van je weten.
Dicht bij je zijn.
Emily Dickenson?
Is dat de vrouw?
'eigendom van Nathan Landau'.
Dat ben jij? - Dat ben ik.
Is dat jouw boek? - Nee, van jou.
Dank je.
'Maak dit bed overvloedig op.
Maak dit bed op, zodat het ontzag inboezemt.
Er in wacht ik tot het oordeel wordt geveld.
Uitstekend en zuiver.
Laat de matras recht zijn.
Laat zijn kussens rond zijn.
Laat geen zonsopgang, geel lawaai...
deze basis breken'.
Nathan, mijn nieuwe en zeer beminde vriend...
introduceerde me bij wat het antwoord leek op mijn meedogenloze...
alles verterende 'geilheid'.
Voordat ik in analyse ging, was ik compleet frigide.
Kun je je dat indenken? Nu denk ik alleen nog maar aan neuken.
Wilhelm Reich heeft me in een nymfomaan veranderd.
Ik bedoel, alleen maar seks in m'n gedachten.
Haar naam krult nog langs mijn tong.
Lesley Lapidus.
De deur is open, kom maar binnen.
Hallo.
Tjonge, je ziet er fantastisch uit. - Dank je.
Wat wil je drinken? - Ik wil wel...
Ik weet het niet, laat eens kijken...
Ik wil wel een rode wijn.
Godsallemachtig.
Verdomd fantastisch, zo geil.
Wacht. Laat maar bellen.
Hallo, moeder.
Goed, goed. Ik zei je toch, dat alles goed zou gaan.
Ja, genoeg. En ik zorg ervoor, dat de planten water krijgen...
en dat de hond eten krijgt. Wel, moeder...
Ja, Pappie. Je kleine prinsesje zal zich goed gedragen.
Doei.
Ze zijn het weekend weg en de meid is ziek thuis.
En zij maken zich zorgen, hoe ik een weekend overleef in dit appartement,
helemaal alleen. Ze vulden de koelkast, hebben een slot op iedere deur gezet...
en wie weet, wat nog meer.
Dus besefte ik, dat Lesley en ik hier helemaal alleen konden ronddollen.
Mijn kop vloeide over.
Mijn kop veranderde in een overlaat, die het vlekkeloze kleed overspoelde...
de deur uit, de Pierrepot Street in...
over de schemerige zinnelijke uitgestrektheid van Brooklyn.
Een weekend alleen met Lesley.
Heb je ooit D.H. Lawrence gelezen, 'Lady Chatterley's Lover'?
Hij heeft het antwoord.
Hij weet zoveel over neuken.
Hij zegt...
Hij zegt, dat als je neukt, je naar de Duistere Goden gaat.
Stingo, ik meen het echt.
Als je neukt, ga je naar de Duistere Goden.
Laten we naar de Duistere goden gaan.
Wat is er aan de hand?
Je begrijpt het niet...
Ik kan niet tot het uiterste gaan.
Ik heb een plafond tijdens mijn analyse bereikt.
Voor ik dit plafond in mijn spreken bereikt had, kon ik nooit...
dit soort woorden uitspreken.
Die Engelse vierletterwoorden, die iedereen uit zou moeten kunnen spreken.
Nu ben ik volledig in staat om ze uit te spreken.
Lesley Lapidus kon zeggen 'neuken' maar ze kon het niet doen.
Nathan? Ik ben zo blij, dat je...
Yep, kleine Stingo.
Wil je boven komen en nog wat drinken voor de nacht?
Natuurlijk.
Als Nathan ergens in opgaat vergeet hij helemaal de tijd...
Stingo, je ziet... er erg leuk uit. Je hebt je 'pik' aan.
Mijn pak.
Klopt, 'pak'.
Ik vind het fijn hier te zijn.
Ik ben blij, dat je niet kon slapen.
Heb je je mond pijn gedaan? Je praat zo raar.
Ik heb op mijn tong gebeten.
Wil je, dat ik wat voor je haal? - Nee, alsjeblieft, nee.
Nee, het moet alleen met rust gelaten worden.
Heb je alle meubels verplaatst?
Ja, vind je het mooi? Ik doe dat, als ik niet kan slapen.
Dat is goed, omdat je dan niet hoeft...
Je niet hoeft na te denken over wat dan ook.
Wel, ik zal het eens proberen.
Stingo... Je hoeft geen meubels te verplaatsen.
Jij zult bergen verplaatsen. - Ik kan niet eens mijn tong bewegen.
Misschien heb je hem teveel bewogen.
Waarom zijn niet alle vrouwen in de wereld zoals jou?
Dank God maar liever, dat ze dat niet zijn. Ik zie veel vrouwen in je leven.
Veel mooie vrouwen...
die je aanbidden en al die liefde met je bedrijven.
Soms...
zie ik mezelf voor altijd alleen.
Ik ben niet eerlijk tegen je.
Ik denk, dat Stingo zo jong is, hij is een getalenteerde Amerikaan.
Hij heeft geen echte, echte problemen, maar...
Je weet niet, of ik talent heb.
Je hebt nog nooit iets gelezen, dat ik geschreven heb.
Ik vraag niet naar je werk...
en de reden daarvan is omdat ik weet, dat een schrijver graag...
weinig loslaat over zijn werk.
Het gaat over een jongen...
een twaalf jarige jongen...
En... - Het is dus autobiografisch?
Tot op zekere hoogte is het dat misschien.
Het speelt in het jaar, waarin zijn moeder sterft...
Ik wist niet, dat je moeder gestorven is.
Toen ik 12 was. - Je hield veel van haar?
Niet genoeg.
Wat bedoel je, 'Niet genoeg'? - Ik bedoel: 'Niet genoeg'.
En dat is het verschrikkelijke aan...
die mensen te overleven, waarvan we houden, ik bedoel daarmee...
de schuld. - Je vader?
Mijn vader, mijn moeder, mijn man.
Je was getrouwd?
Ja, ik was getrouwd.
En ik was erg jong. Ik was getrouwd met een...
leerling van mijn vader.
Assistent aan de Universiteit.
Je vader schreef anti-Nazi artikelen?
Dat heeft hem blijkbaar in moeilijkheden gebracht.
Op een dag was ik bij de mis en...
ze hadden een...
Ik had een...
'angstig voorgevoel' en ik...
had veel angst en ik...
ik ren de kerk uit en ik ga naar de Universiteit...
en ik zie, dat de poort op slot zit en...
er waren daar veel Duitsers...
en ik zag de professoren. Ze 'deden' hen inladen in de truck...
en dat deel van de canvas was opzijgeschoven...
en ik zie mijn vaders gezicht en het gezicht van mijn man achter hem.
En...
Ik keek en de...
maar de Duitsers trokken dat weg en...
ik zag nooit hun gezichten weer.
Ze brachten hen naar Sachsenhausen, een Duits werkkamp,
maar ze schoten ze de volgende dag dood. Dat is wat we hoorden.
En je moeder? - Mijn moeder...
Mijn moeder kreeg...
t- t- tbc. Tbc en...
Ze is erg ziek. Ze gaat dood. Ik kan niets doen.
Maar ik denk, dat als ik dat vlees voor mijn moeder kon krijgen...
ik haar sterk kan maken, dus ga ik naar het platte land en...
de boeren, zij verkopen... ham.
En ik ga met dat zwarte markt geld en koop dat en...
ik neem het mee. Maar het is verboden, want al het vlees gaat naar de Duitsers.
Als je gepakt wordt...
Dus verborg ik de ham onder mijn rok in de trein.
Ik deed, alsof ik zwanger was.
Ik was zo bang.
Ik zat te bibberen. En toen zag die Duitser...
die vooraan in de trein was, me.
En ik zit daar en hij komt naar me toe...
en hij pakt de ham onder mijn rok en...
toen stuurden ze me naar Auschwitz.
Je bent naar Auschwitz gestuurd, omdat je een ham gestolen had?
Nee. Ik ben naar Auschwitz gestuurd, omdat ze zagen, dat ik bang was.
Je weet, wat dat betekent. - Ja.
Je probeerde zelfmoord te plegen in Auschwitz.
Nee, dat was daarna.
Daarna was ik in...
Na de bevrijding. - Nadat je veilig was?
Ja, veilig, ja.
Ik was veilig, ik was in Zweden. Ik was in dat vluchtelingenkamp.
Ik bedoel, dat was goed. Ze probeerden je te helpen.
Ze probeerden... maar...
ik wist, dat...
Christus zijn gezicht van me had afgewend...
en dat alleen een Jezus, die niet langer meer om me gaf, die...
mensen, waarvan ik hield, kon doden, maar...
mij in leven liet...
met mijn schaamte? Dus ging ik naar die kerk...
en ik pakte het glas, waarvan ik wist, dat het daar was en ik...
ik sneed in mijn polsen.
Maar ik ging niet dood, natuurlijk.
Natuurlijk niet.
Er zijn zoveel dingen, die je niet begrijpt.
Er zijn zoveel dingen, die ik niet kan...
die ik je niet... kan vertellen.
Ik wil, dat je me vertrouwt.
Vertrouw me.
Daar is Nathan.
Nathan.
Sophie. - Astrid?
Ik doe deze week de nachtdienst in het Brooklyn Hospital.
Mijn patiënt is een oude dame, die nog gemener, dan mijn moeder is.
Wel, goede nacht, Astrid. Ik ga slapen.
Dat was Astrid.
Misschien laat ik de deur open, zodat we hem horen, als hij thuis mocht komen.
Wil je nog iets drinken?
De fles is leeg.
Ik weet, waar Nathan een fles bewaart.
Voorzichtig, het is hier donker.
Je zult je beter voelen, als we hem in het lab bellen.
Dat kan ik niet doen. Hij heeft het niet graag, als ik hem bel.
Op z'n werk.
En, trouwens...
ik heb het een uur geleden al gedaan.
En er was geen antwoord, dus...
Ik weet zeker, dat de centrale uitgeschakeld was.
Ja, ik denk, dat je gelijk hebt.
Ik weet het zeker. Soms, als hij niet kan slapen...
gaat hij weg en dwaalt door de hele stad.
Hij gaat al die buurten binnen...
ik weet niet, waar hij heen gaat, maar... Een keer kwam hij terug en hij had een...
blauw oog en zijn kaak was daar helemaal gezwollen.
Ik dacht, dat ie gebroken was.
Hij kan wel gewond zijn.
Ik weet niet, waar hij is, maar ik vind, dat we de politie moeten bellen.
Nu meteen. - We kunnen beter nog 2 uur wachten.
Wacht tot iemand daar de centrale bemant.
Dan bellen we hem.
Die dame daar is vast moe geworden en in slaap gevallen.
Ja. Ze slaapt daar waarschijnlijk.
Ik weet het zeker. - Je hebt vast gelijk.
Kijk dit eens. Inleiding over de Nazi's.
Hij moet alles opgeschreven hebben over nazi's in die berichten.
Hij is geobsedeerd door de Nazi's, die aan justitie zijn ontsnapt.
Denk je, dat dit allemaal begonnen is, nadat hij jou ontmoet heeft?
Kijk, ik weet, dat ik hem niet over die plek had moeten vertellen, maar...
wat kon ik anders doen? Ik weet, dat het niet mijn schuld is, dat hij...
Ik kan hem begrijpen. Hij is tenslotte een Jood.
Ja, maar denk je niet, dat ook ik boos ben?
Dat die mannen, die vreselijke Nazi's mijn vader lieten...
Zo'n goede man, die Joden probeerde te helpen is vermoord.
Denk je niet, dat ik boos ben? Maar je begrijpt Nathan niet.
Je weet niets van...
hem. Wat hij zou kunnen doen?
Soms denk ik... - Wat denk je?
Wat denk je, Poolse schat?
Ben je in orde? - Dat ben ik. En jullie twee?
Ik was zo bang.
Ik was stom.
Ik was zo bang, dat je iets was overkomen.
Ik had moeten bellen, maar ik wilde je niet wakker maken.
We zijn iets op het spoor in ons werk. Iets groots. Erg groot.
Dat is fantastisch, Nathan.
Ja, fantastisch.
Maar jij was hier...
bij Sophie.
Stingo, je weet, hij... Stingo kwam thuis van zijn afspraakje.
En ik hoorde de deur en dacht, dat jij het was.
Dus rende ik naar buiten, maar...
Goed en wel, ik riep hem en vroeg, of hij boven een glaasje kwam drinken.
Omdat ik ongerust was en hij was een erg goede vriend...
en hij hield me gezelschap.
Dus nu heb je mijn 'sanctum sanctorum' gezien.
Nu weet je van alle Nathan's donkere uren geheimen.
Nauwelijks.
Ze vernietigden zes miljoen Joden...
en de wereld liet hen ontsnappen.
Geniet je van onze lynchpartij, southern boy?
Ik denk, dat je me daar heel wat over te leren hebt.
Ik houd het voor gezien vanavond.
Stingo, wacht. Stingo is onze beste vriend, waarom doe je dat?
Hij is onze beste vriend, hij verdient slechts onze dank. Luister naar me.
Ik was bang, ok wist niet, wat ik hier moest doen.
Het is waar.
Vergeef me oude jongen. Het spijt me.
Natuurlijk heeft mijn geliefde Sophie gelijk.
Ik moet gek van mijn werk geworden zijn.
We zijn iets groots op het spoor. - Ik weet het, lieverd.
Ik ben gewoon weer zo'n gekke wetenschapper.
Ik ga.
Morgen.
Dank je.
Bedankt, dat je voor Sophie gezorgd hebt. - Ja, al goed.
Het spijt me
Ik heb al sorry gezegd.
Lieverd, ik ben thuis.
Geweldig. - Alles in orde?
Weet je het zeker? - Ja.
Vang je nooit iets in het zuiden?
Hoe gaat het? - Goed. Wat gebeurt er?
Denk snel.
Je kwam binnen en vernielde alles.
Yetta zorgde altijd voor het beste...
het beste, dat je in Brooklyn kon vinden.
Verdorie.
Sophie zou een dutje moeten doen na haar werk.
Ze slaapt gewoon niet meer. Niet sinds de oorlog. Hoe gaat het?
Goed. Dank je. - Laat me daar eens naar kijken.
Nee. - Vooruit.
Ik zal me er niet mee bemoeien, ik geef geen commentaar, ik zal zelfs geen...
Kijk, ik heb dit aan niemand laten zien. Niemand heeft dit gezien.
Ik ben niet niemand. Ik ben een vriend. Heb je die niet in het zuiden?
'Vriend', iemand, die gehecht is aan een ander door gevoelens en affectie.
Een steun.
Ik zwoer voor mezelf, dat toen ik dit begon...
ik dit aan niemand zou laten zien, tot ik er klaar mee was.
Dan zou ik naar een bemoedigend persoon gaan. - Wel...
Je bent gewoon doodsbang, dat iemand het niet mooi zal vinden.
Doodsbang als bang voor de dood. Scherpe intense onoverkomelijke angst.
Goed, goed.
Dat geeft je enig idee.
En die pagina in de schrijfmachine? - Nee, dit is een...
Nathan. Stop.
Goed.
Stingo. Wat kan er nou gebeuren?
Hoogstens, dat ik ontdek, dat je niet kunt schrijven.
Dag. - Verdorie. Verdomme. Nathan, kom terug.
Ik geef het terug, oude jongen.
Fijn, goed.
Stingo, wacht even.
Wacht. Nathan heeft me opgedragen je mee te nemen naar de film.
Hij heeft me je beschermer gemaakt, terwijl hij dat leest.
Ja, zodat je je niets kunt aandoen.
Nathan zal nu wel klaar met lezen zijn. - Ja.
Kom mee, laten we gaan kijken. - Ik denk, dat ik hier alleen blijf wachten.
Nee, kom mee. - Als hij iets te zeggen heeft, laat hem...
dan beneden komen en het me zeggen. - Doe niet zo gek.
Bravo.
Op deze brug, waarop...
zo vele grote Amerikaanse schrijvers stonden en zochten naar woorden...
om Amerika haar haar stem te geven...
starend naar het land, dat hen Whitman gaf...
van zijn oostelijke rand droomde hij van de toekomst van zijn land en...
er woorden aan gaf...
met een reikwijdte,...
waarmee Thomas Wolfe en Hart Crane schreven.
We heten Stingo welkom in het pantheon van de Goden...
waarvan alle woorden, die we kennen, onsterfelijk zijn.
Op Stingo.
Hoe kon ik niet verliefd zijn op zo'n...
edelmoedig karakter en geestverruimende mentor?
Nathan was volkomen, dodelijk betoverend.
Het is ons gelukt.
We hebben het gedaan. - Wat? Wat hebben jullie gedaan?
Weet je nog, dat ik vertelde, dat we iets groots op het spoor waren?
Vandaag is het gelukt.
Wat? Wat, wat?
Ik kan het je niet vertellen. Vanavond hoor je er alles over.
Nee, wat maken een paar uur nu uit? - Nee, ik kan het nu niet zeggen.
Spoedig zal de hele wereld er van weten...
één van de grootste medische vorderingen ooit.
Ik kan het jullie niet vertellen.
Ik heb het over Stockholm. Volgend jaar, wij drieën samen.
Ik heb het over die verdomde Nobelprijs.
Te gek. - Sorry, jongen. Ik ben daar het eerst.
Wacht. Ik heb iets voor je om het te vieren.
Wat is dat?
Eén voor jou. - Wat is het?
Deze horen erbij.
Wat een prachtige jurk. - Vind je hem mooi?
Probeer hem aan. Trek hem aan. Vooruit, probeer hem.
Toe nou.
Probeer hem aan. Alsjeblieft, ik wil het zien.
Dat ga ik niet doen. - Ik wil je er in zien.
Hou hem op.
Het heeft geen top. - Jij bent de top.
Nathan, hij is prachtig.
Ik moet terug naar het lab. - Waarom blijf je niet bij ons?
Vanavond gaan we vieren. - Moet je dit allemaal nu zien.
Ik kan niet. Ik moet terug naar mijn werk.
Vanavond gaan we het vieren. Zorg, dat Sophie veilig thuis komt.
Draag vanavond die kleren. - Kijk die schoenen nou.
Vanavond. Vanavond zal ik er naar kijken.
Mijn schat. Ik ben zo trots op je.
Vanavond.
Jij hebt mij op het idee gebracht het te kopen.
Hij ziet er net zo uit als de mijne. - Het is een prachtig horloge, ja?
Dr. Kats, mijn baas, en zijn vrouw...
Haar familie zit in de juwelenbranche, dus bracht hij me daar heen...
om het te laten graveren. - Het opent aan de bovenkant, als de mijne.
Wat? Kom niet met je vingers...
Nu zitten je vingerafdrukken overal. - Nathan zal het niet merken.
Denk je, dat hij het mooi zal vinden? - Natuurlijk.
Ik denk, dat hij er erg blij mee zal zijn.
Het kost...
flink veel geld. Meer dan ik me kon veroorloven.
Trouwens, wie maakt dat wat uit?
Vandaag lijkt geld niet zo belangrijk te zijn.
Pak de champagne.
Hij gaat naar... - Pak ze.
Ik heb het. - Champagne staat achter.
Ik herinnerde me Nathan's merk niet meer, toen ik in de winkel was.
Ja? Welke soort? - Die vent in de winkel zei...
iets als Rose. Hij zei, dat het erg goed was.
Verrassing. - Verrassing.
Is het jouw merk? Ik wist het niet meer.
Stingo heeft die champagne voor je gehaald.
Dat is lief.
Het is prachtig. Moet je je zien.
Vind je het mooi? - Het staat je erg goed.
Kuisheid zou je beter staan.
Wat? - Heb ik je niet verteld...
dat het enige, dat ik absoluut van je eis...
trouw is?
En heb ik je niet verteld, dat als je ooit samen zou zijn met die kerel Kats...
buiten je werk, en als je zou wandelen met die goedkope schmuck...
die oplichter, dat ik je op je sodemieter zou geven?
Ja, maar... - Vanmiddag heeft hij je weer thuis gebracht.
Je hebt de hele verdomde middag met hem doorgebracht.
Of moet ik zeggen, de hele middag met hem geneukt?
Heb je je nieuwe jurk voor hem uitgeprobeerd?
Zodat hij hem van je af kon trekken in een goedkope hotelkamer?
Heeft hij je wervelkolom in een mooie rechte lijn gelegd...
terwijl hij je lag te palen? Ik wed, dat hij een geil nummertje heeft gemaakt.
Wacht. Nathan.
Hoe weet je, dat hij haar naar huis heeft gebracht. Ben je haar gevolgd?
Waarom vraag je niet, waarom Kats haar naar huis heeft gebracht?
Je zult je een dwaas voelen, als je hoort, waarom hij haar thuis bracht.
Alsjeblieft, doe dat niet.
Een zuidelijke babyartiest, die een Poolse hoer verdedigt.
Jammer, dat onze viering minder uitbundig uitvalt, dan ik van plan was.
Stingo, ik denk dat je beter kunt gaan. - Ik laat je niet alleen met hem.
Je begrijpt niet... - Je hoeft die rotzooi van hem niet te nemen.
Laten we ophouden met al die gruwelijke rotzooi.
Ja, dat armzalige gedoe. Laten we vieren. Weet je waarom?
We zijn hier om op je te toasten. En waar toasten we uiteindelijk op?
Je hebt gelijk. Het spijt me vreselijk. - Het is al goed.
Ik weet niet, wat er over me kwam. Hier...
Op mijn beste vriend...
en mijn beste meisje. - Alsjeblieft.
Kijk wat ik voor je gekocht heb.
Ik had het laten inpakken, maar ik...
Het is mooi. Erg mooi.
Vind je het mooi? - Mooi? Ik vind het prachtig.
Ja? Net als die van Stingo.
Is dat zo?
Het is gegraveerd. - Het is prachtig. Prachtig.
Deze toast is ter ere...
van mijn complete scheiding...
van jullie twee engerds.
Scheiding van jou...
de Gladjakkerige Chiropractische Kut van King's County...
en jou, het akelige bezinksel van Dixie.
Je hebt me niet om de tuin geleid, jonge Stingo.
Door me zo vriendelijk toe te staan om je enorm grote Zuidelijke opus te lezen...
over je adolescente zelfmedelijden...
vanwege je arme dode moeder. - Hou op, Nathan.
Echter, bekijk het optimistisch...
je kunt op de rand staan van een hele nieuwe vorm...
het 'Zuidelijke Stripboek'.
En nu, mijn lieve... - Stin...
Ik wil je een vraag stellen, die al heel lang in mijn hoofd brandt.
Dan kun je me misschien iets uitleggen.
De reden, waarom je misschien hier bent...
Wacht...
over de straten lopen...
terwijl je die verlokkelijke parfum op hebt...
aandacht opeisend in zoete weefsels, wijndrinkend met niet één...
maar twee, tel ze, dames en heren...
twee chiropractors.
In het kort, een nummertje maken...
wachtend op de zonneschijn om een oude meid bezig te houden...
terwijl in Auschwitz, de geesten van miljoenen doden...
nog steeds zoeken naar een antwoord. - Nee.
Vertel me...
vertel me, Sophie. Hetzelfde antisemitisme,
waarvoor Polen zo'n wereldwijde erkenning heeft gekregen,
dat datzelfde antisemitisme je lot heeft bestemd, je geholpen heeft...
je te beschermen, bij wijze van spreken, zodat je één van het...
handjevol mensen werd, dat overleefde, terwijl er miljoenen dood gingen?
Zeg het me. Zeg me waarom.
Verklaring, alsjeblieft.
Zeg me waarom...
het oude gelukkige nummer 11379...
Zeg het me...
waarom bewoon jij het land van de levenden?
Wat voor schitterende kleine trucks en strategieën zitten in dat...
mooie hoofdje van jou, dat je toestond om de schone Poolse lucht in te ademen?
Terwijl de meesten in Auschwitz langzaam stikten...
in het gas? - Nee.
Leg uit. - Hou op.
Leg uit.
Laat haar met rust. - Maak dat je weg komt.
Er uit...
Blijf weg. Blijf buiten.
Blijf buiten. Ga weg hier.
Ga weg.
Ik verliet het huis, zij waren hier. Ik kom terug, twee lege kamers.
Geen Nathan, geen Sophie en het laatste...
dat men weet is dat hij haar in een taxi zette...
en hij gaar er vandoor in de andere richting. Ik kan niet zeggen, hoe moeilijk het is...
Is dit Dr. Blackstock? - Ja.
Ik ben een vriend van Sophie Zawistowska. Misschien heeft u van me gehoord, Stingo.
De schrijver. Ze is erg trots op u.
Ik probeer haar op te sporen. - Maar wonen jullie niet in hetzelfde huis?
Ze is gisteravond uitgetrokken.
Ze heeft vanmorgen gebeld en ze voelde zich niet goed. Ik was bezorgd om haar.
Ze is zo'n taai meisje. - Weet u, hoe ik haar kan vinden?
Misschien bij haar vriendje?
Ik denk, dat dat voorbij is.
Misschien logeert ze bij een vriend.
Ik ken geen vrienden van haar.
Er is een Pools meisje, dat voor een professor bij het Brooklyn College werkt.
Ik weet haar naam nog. Het was Sonja Wajinska.
Werkt een vrouw met de naam Sonja Wajinska hier?
Nee, het spijt me. Ze is zes maanden geleden naar Polen teruggegaan.
Maar als u wilt, kan ik u haar adres geven.
Dank u. Kent u haar vriendin Sophie Zawistowska?
Ja.
Ze is hier een keer geweest om Sonja te bezoeken, maar ze kwam niet terug.
Ik herkende haar nog van de Universiteit van Krakow.
Ze is de dochter van professor Bieganski.
Was u een student van hem?
Ik heb ooit een lezing van hem gehoord. Dat was genoeg.
Ik weet, dat hij erg uitgesproken was over de Nazi’s.
Hij was gek op de Nazi’s.
Ik denk, omdat zij Joden net zo haatten, als hij.
De Nazi’s hebben hem vermoord.
Op een dag kwamen ze en ruimden alle academici op.
En ze stopten niet om te kijken, wat hun politieke beschouwing was.
Ik denk, dat u de verkeerde man bedoelt.
Kijk, ik zal het u laten zien...
Zbigniew Bieganki...
Kijk, Bieganski...
professor in de Rechten aan de Universiteit van Krakow...
van 1919 tot 1939...
bekend om zijn antisemitische bedreigingen.
Een voorname verbreider van de getto bankregel...
dat het illegaal voor Joodse studenten maakte...
om op dezelfde bank te zitten als de Polen.
Dus...
Ik zei Yetta, dat ik wegging.
Een paar weken ervoor, had ik een brief van mijn vader ontvangen.
Hij had een klein boerderijtje geërfd en omdat hij wist, dat mijn geld opraakte...
stelde hij voor om terug naar het Zuiden te gaan en er te komen wonen.
Ik kon het niet meer verdragen om in Brooklyn te blijven.
Hallo.
Sophie? Je bent terug.
Hallo, Yetta.
Ik kwam de rest van mijn spulletjes ophalen.
Heb je nog wat van Nathan gehoord? - Nee. Geen woord.
Hij is alleen vanmorgen geweest om de rest van zijn spullen op te halen.
Ok.
Stingo?
Ja.
Sorry, voor wat er gisteravond gebeurd is.
Maar ik wil dat je weet, dat Nathan...
niet meende, wat hij over je boek zei.
Wel, je weet dat. Toch?
Ik weet, dat hij echt van je schrijven houdt.
Dat maakt niet meer uit.
Maar ik bedoel...
'wij' zullen steeds vrienden blijven.
Iik ga weg. Ik ga naar huis.
Het is daar vast een beter plaats voor mij om te schrijven.
We hebben je weggedreven.
Het heeft niets met jou te maken.
Ik heb vandaag met Dr. Blackstock gesproken.
Heb je daar naar mij gezocht?
Ik had je een briefje achter willen laten, waar ik naar toe ging, maar...
ik heb er gewoon niet aan gedacht. Het spijt me.
Het spijt me, dat je je om mij bezorgd maakte.
Ik dacht, dat je vriendin Sonja zou weten, waar je was.
Sonja? Sonja Wajinski? Maar zij is teruggegaan naar Polen.
Dat weet ik.
Ik ben naar het Brooklyn College gegaan.
Ze heeft daar ooit voor een talenprofessor gewerkt.
Ja.
Volgens mij heb je hem een keer ontmoet.
Hij kende je vader.
Ja, mijn vader...
Hij heeft ooit een lezing van hem gehoord...
aan de Universiteit van Krakow, waar je vader les gaf.
Heeft hij je over mijn vader verteld?
Sophie, waarom heb je tegen me gelogen?
Weet je waarom ik loog?
Ik was zo bang...
Ik was bang, dat ik alleen gelaten zou worden.
Dus...
Tot ziens... mijn vriend.
Sophie, ik wil begrijpen...
Ik zou graag de waarheid horen.
De waarheid?
Dat maakt het niet makkelijker om het te begrijpen.
En misschien denk je, dat als je waarheid over mij hoort...
en je me zult begrijpen en me dan zou vergeven voor al die...
voor al mijn leugens.
Ik beloof je, dat ik je nooit zal verlaten.
Dat moet je nooit beloven.
Niemand... niemand zou dat ooit moeten beloven.
De waarheid? Ik weet zelfs niet, wat is de waarheid.
Na al die leugens, die ik verteld heb...
Mijn vader...
Hoe kan ik uitleggen, hoeveel ik van mijn vader hield?
Mijn vader geloofde, dat menselijke perfectie een mogelijkheid was.
Iedere nacht bad ik tot God...
om me te vergeven, dat ik altijd een teleurstelling voor mijn vader was.
En ik bad, om...
me waardig voor zo'n grote goede man te maken.
Ik was een volwassen vrouw.
Ik was volledig meerderjarig. Ik was een getrouwde vrouw...
toen ik besefte, dat ik mijn vader zo haatte, dat ik er geen woorden voor had.
Het was de winter van 1938.
En mijn vader werkte al weken aan de speech, die hij noemde...
'Pools Joodse Probleem'.
Zoals gewoonlijk typte ik die speeches...
en ik hoor de woorden niet, de betekenis, maar...
dit keer kwam ik herhaaldelijk een woord tegen, dat ik nooit eerder gehoord had.
De oplossing voor het Pools Joodse Probleem concludeerde hij...
is 'vernichtung'.
Uitroeiing.
Het was niet mijn bedoeling om die middag naar het getto te gaan...
maar iets dwong me daar naar toe gaan.
Ik stond daar, ik weet niet hoe lang...
kijkend naar de mensen, die mijn vader had veroordeeld tot de dood.
Al die mannen, die vrouwen, die kinderen wachtte de 'vernichtung'.
Uitroeiing.
Plotseling herinnerde ik me, dat mijn vader op die speech wachtte...
en ik haastte me naar huis om het typwerk klaar te krijgen, maar...
in mijn gejaagdheid en mijn haast om het klaar te krijgen...
maakte ik zoveel fouten in de zinnen en...
ik rende ermee naar de Universiteit en mijn vader had geen tijd om...
het na te kijken, voordat hij sprak.
En hij stond op voor al die mensen...
en hij leest de speech en maakt die fouten...
en ik zie hem zo kwaad worden.
En toen het voorbij was, kwam hij naar me toe.
Ik was met mijn man, natuurlijk.
En in zijn aanwezigheid en van al zijn collega's zei hij:
Zozia...
je intelligentie is pulp.
Pulp.
Ik het niet de moed om te zeggen: 'Ja, maar hoe zit het met de Joden?'
De Joodse mensen, maar...
Daarna vertrouwde hij me toch niet meer.
En mijn man vertrouwde me ook niet meer.
Later in Warsaw...
had ik een geliefde...
die erg, heel erg goed voor me was.
Je moet ons helpen, Sophie.
Kwel haar niet zo.
Josef woonde met zijn halfzuster Wanda.
Ze was een leider in het verzet.
Wat is dat?
Een foto van kinderen, die geweigerd zijn voor het verduitsingprogramma.
Het 'Lebensborn' project.
Dit zijn kinderen, die...
bij Poolse ouders zijn weggehaald...
waarvan eerst gedacht werd, dat...
ze Arische raciale kenmerken hadden.
Ze zouden naar Duitsland worden gebracht...
en opgevoed worden als Duitsers.
Maar op een bepaald moment werd besloten,
dat ze raciaal ongeschikt waren.
Minderwaardig.
Daarom werden ze overgedragen...
voor vernietiging.
Alles wat we vragen is om wat gestolen Gestapo documenten te vertalen.
Dat kan ik niet.
Ik kan mijn kinderen niet in gevaar brengen.
Jouw kinderen zouden de volgende kunnen zijn.
Nee, ik wil er niet bij betrokken raken.
Twee weken later...
vermoordde de Gestapo Josef.
Ze sneden zijn keel door.
Zij hadden moed.
Niet erg lang, nadat ze Josef hadden vermoord...
werd ik gearresteerd.
Mijn kinderen werden met mij naar Auschwitz gestuurd.
Toen de trein in Auschwitz aankwam...
maakten de Duitsers de selectie.
Wie zou blijven leven en wie zou sterven.
Jan, mijn kleine jongen...
Jan, mijn kleine jongen, werd naar het 'Kinderlager' gestuurd...
dat was het kamp voor de kinderen.
En mijn kleine meisje, Eva, werd gestuurd naar crematorium II.
Ze werd vernietigd.
Dankzij mijn perfecte Duits...
en mijn secretariële vaardigheden...
en de dingen, die mijn vader me geleerd had...
zo goed,
kwam ik te werken...
voor Reichsfuhrer Rudolf Hoess...
Commandant van Auschwitz.
De dag, dat me meenamen om voor Hoess te gaan werken...
werd ik gedwongen om langs blok 25 te lopen.
Daar brachten ze de gevangenen, die waren...
geselecteerd voor vernietiging.
De mensen daar werden gedwongen om daar soms dagenlang te staan.
Ze waren naakt en hadden geen water.
En hun handen strekten zich uit tussen de tralies door...
en ze huilden en smeekten.
Dat is de vrouw, die voor Commandant Hoess de steno gaat doen.
Neem haar meteen mee naar beneden en zorg dat ze zich goed douchet.
Geef me je kleren.
Hier is de douche.
Neem deze desinfecterende zeep.
Hij brandt en stinkt.
Maar je moet je er mee wassen. Ze heeft een erg goede neus.
Schoenen.
Geef me die schoenen.
Pak alstublieft die schoen niet af. Ze waren een geschenk van mijn vader.
Mijn God, hoe heb je die in het kamp kunnen houden?
Ik had ze verstopt, alstublieft.
Als ze ze ziet, pakt ze ze af.
Ik zal ze schoon maken. Alstublieft, ze zijn alles, wat ik nog heb.
Nou, goed dan.
Dank u.
Wees niet bang.
Mij is verteld, dat jij ons kunt helpen.
Wil je het verzet helpen?
Maar wat kan ik doen?
Emmi Hoess heeft een radio. Haar kamer is onder haar vaders bureau...
waar jij werkt. Als jij die radio te pakken kunt krijgen,
breng je hem hier beneden. Ik smokkel hem dan naar buiten.
Natuurlijk, natuurlijk. Ik geef jou die radio...
jij smokkelt hem naar buiten en ik wordt doodgeschoten,
omdat ik hem gestolen heb.
Daarom moet je er voor zorgen, dat Hoess je vertrouwt.
Maar hoe?
Hij is een man...en jij een vrouw...
Natuurlijk!
Kaal, hongerig en stinkend naar ontsmettingsmiddel...
Erg indrukwekkend!
Je hebt ongelijk. Je ziet er uit als een Duitse.
Je spreekt beschaafd Duits. Je werkt met hem alleen...
en hij is een ongelukkig man.
Dan moet je wat voor me doen. - Wat dan?
Probeer mijn zoon te vinden.
Zijn naam is Jan. Hij is in het kinderkamp.
Wat wil je weten?
Of hij...
Of hij in leven is, hé? - Ja.
Ik begrijp het.
Misschien kan Hoess ervoor zorgen, dat hij eruit komt.
Mama, papa is er.
Nee, nee. Daar staat alles klaar.
Daar staat alles klaar.
Ho, ho. Laat jullie handen eens zien.
Laat ze zien. Omdraaien. Omdraaien die handen.
Weg daar. - Weg met jullie.
Ik heb de lievelingscake van Himmler gebakken, zie je?
O, ja, dat is de nieuwe...
de nieuwe secretaresse uit het kamp.
Breng haar naar het bureau.
Himmler kan niet voor het avondeten blijven.
Denk je, dat hij dat met opzet doet?
Waarom met opzet?
Gisteravond zei je toch, dat hij zich ergerde aan het aantal vluchtelingen...
en de vertraging van de nieuwbouw.
Hou op.
Die idiote wacht heeft het nieuwe meisje zomaar de keuken mee ingenomen...
zonder haar eerst te desinfecteren. De keuken in.
Ik bedoel, de kinderen... - De kinderen zijn prima gezond.
Omdat ze hier goed te eten hebben.
Wat zou er gebeuren, als we hier weg moeten?
Dan zouden ze offers moeten brengen, zoals de andere Duitse kinderen...
dat ook doen.
U ziet er goed uit.
Ik heb nauwelijks gedronken...
nadat ik hier weg ben gegaan.
Stelt u zich dat eens voor.
Mijn vader heeft me gevraagd, welke een medische functie...
ik hier vervul.
Wat moet ik hem zeggen?
Maar ik verricht hier het werk van God, toch?
Ik beslis wie blijft leven en wie sterft.
Dat is toch het werk van God, niet dan?
U bent te jong om u te herinneren, wat Duitsland werd aangedaan,
toen het verslagen was.
Als Duitsland wil overleven, kunnen we ons geen goedheid veroorloven.
Er is een epidemie in het kinderkamp.
Wat we ook doen, ze sterven daar als vliegen.
We kunnen ons niet veroorloven daarover gevoelig te zijn.
...en niet als laatste, een karaktertrek...
die al die mensen uit de zuidelijke landen gemeen hebben, komma,
een gewisse radeloosheid...
Praat ik te snel?
Nee, Commandant.
Neem me niet kwalijk, Rudolph.
Ik wil je niet storen, maar...
als je nou eens naar Berlijn zou gaan en...
Himmler zelf uitlegt, hoe onrechtvaardig dat bevel is.
Misschien verandert hij dan van mening.
We kunnen niet in beroep gaan. We worden overgeplaatst en daarmee basta.
Geef me mijn tabletten. Snel!
Zal ik de dokter halen? - Wees stil.
Ik hou het niet uit.
Nu gaat het beter.
Die ergotamine is een wonder.
Daar ben ik blij om, Commandant.
Ga zitten.
Hoe ben je eigenlijk hier gekomen?
Er zijn niet veel gevangenen, die het geluk hebben, zo'n baantje te krijgen.
Ik denk,
dat dat het lot geweest is.
Het lot heeft me naar u gebracht.
want ik wist, dat alleen u het begrijpen zou.
Wat zou ik begrijpen?
Dat er een fout is gemaakt.
Mag ik u iets zeggen?
Dat is één van de vroegste Poolse documenten,
dat een 'Endlösung' van het Joodse probleem voorstelt.
Ik heb dat samen met mijn vader geschreven.
Misschien beseft u nu hoe onrecht- vaardig mijn gevangenneming is.
Je beweert dus, dat je onschuldig bent.
Ik geef vrijwillig toe, dat ik schuldig ben aan de mindere beschuldiging, die...
de reden was, dat ik hier gekomen ben.
Maar...
ik vraag u alleen maar om dit kleine vergrijp weg te strepen...
tegen mijn prestaties.
Niet slechts als een Poolse sympathisant van het Nationaal Socialisme,
maar ook als een actief strijder in de heilige oorlog tegen de Joden.
Het pamflet in uw hand, Commandant, zal bewijzen, wat ik zeg.
Ik smeek u, u die de macht heeft om genade en vrijheid te schenken.
Alstublieft.
Je vergeet, dat je een Poolse bent, dus een vijand van het Reich...
en dat je altijd een vijand zal blijven.
Ook als je niets misdaan hebt.
Je hebt schaamteloos met mij geflirt.
Nauwelijks te geloven, dat je een Poolse bent,
met je perfecte Duits en hoe je er uitziet.
De kleur van je huid en de trekken van je gezicht.
Zo typisch Arisch.
Je bent een buitengewoon mooie vrouw.
Bij sommige Arische vrouwen zie je...
een reine, stralende schoonheid,
zuivere huid,
blonde haren,
iets, dat me dwingt.
deze schoonheid te bewonderen.
Neem me niet kwalijk, maar Frau Hoess heeft een vraag aan de Commandant.
Aangezien het kind net de griep te boven is, wil mevrouw weten, of...
naar uw mening, Iphigenie weer gezond genoeg is om naar een matinee te gaan...
of moet ze het eerst aan Dr. Smidt vragen?
Zeg tegen mevrouw de Commandant, dat als...
zij vindt, dat het kind gezond genoeg is om naar een matinee te gaan,
dan neem ik aan, dat ze gezond genoeg is, om naar een matinee te gaan.
Ik zou veel riskeren, als ik met je zou slapen.
Als ik niet weg zou moeten gaan, zou ik het wagen.
Maar ze willen van me af. Ik moet weg. En jij ook.
Ik stuur je terug naar Blok 3, waar je vandaan gekomen bent.
Morgenvroeg ga je.
Herr Commandant...
Commandant, ik weet, dat ik voor mezelf niet veel kan vragen...
en dat u volgens de regels moet handelen.
Ik smeek u, doet u alstublieft één ding voor me, voordat u me terugstuurt.
Ik heb een zoontje in het kinderkamp. Zijn naam is Jan.
Jan Zawistowski. Hij is tien jaar oud.
Ik maak me zorgen over zijn gezondheid.
Ik vraag u een manier te bedenken, hoe hij vrijgelaten kan worden.
Hij is niet erg sterk en nog zo jong.
Alstublieft...
Als ik met mijn aanwezigheid ook maar enige indruk op u gemaakt heb,
smeek ik u, dat voor mij te doen.
Niet mij vrijlaten, maar slechts mijn kleine jongen. Alstublieft.
Denk je nu echt, dat je mij zover brengt om bevelen te overtreden?
Alleen maar omdat ik wat affectie heb getoond? Ik vind dat walgelijk.
Er is een legale manier. Er is het 'Lebensborn'- project.
Hij is daar een prima kandidaat voor.
U zou mijn kind vanuit het kamp in het 'Lebensbornproject' kunnen plaatsen.
U kunt hem naar het Reich sturen en hem laten opgroeien als een goede Duitser.
Hij is al blond en ziet er Duits uit.
En hij spreekt perfect Duits, net zo als ik.
Ziet u niet, hoe mijn kleine zoontje Jan...
prima geschikt zou zijn voor 'Lebensborn'?
Ik zal morgenvroeg je zoon hier laten brengen.
Ik zal hem bekijken en er voor zorgen, dat hij het kamp uit komt.
Je hebt hier in deze kamer niets te zoeken.
Neem me niet kwalijk, juffrouw, ik wilde alleen...
Je bent hier naar binnen gegaan om die radio te stelen.
Ik heb je gezien. Ik heb gezien, dat je hem wilde pakken.
Ik zal het tegen mijn vader zeggen.
Hij zal er voor zorgen, dat je bestraft wordt.
Nee, nee, nee. Ik wilde het alleen maar bekijken. Ik zweer het.
Ik ben zo vaak voorbij gelopen. Ik heb nog nooit een radio gezien, dat...
zo, zo klein was.
Ik kon niet geloven, dat het echt werkte. Ik wilde alleen...
Je liegt. Je wilde het stelen.
Ik heb het aan je gezicht gezien.
Geloof me toch. Ik had uw radio nooit...
Natuurlijk had je hem wel gestolen. Hij heeft 70 Mark gekost.
Je wilde naar muziek luisteren in de kelder. Je bent een vuile Polak!
Mijn moeder zegt altijd, dat Polakken nog ergere dieven zijn, dan zigeuners.
En smeriger zijn ze ook.
Je stinkt!
Wakker worden.
Je bent flauw gevallen.
Diep inademen. De koude lucht zal je weer bijbrengen.
Laat je hoofd een paar minuten horizontaal liggen, zodat het bloed terug stroomt.
In het eerste hulpboek staat, dat een klap de bewusteloze helpen kan.
Ga zitten en leun tegen het bed.
Ik moet je toch iets zeggen, je bent erg mooi.
Mijn moeder dacht, dat je een Zweedse was.
Wilt u me zeggen, wat dat voor een embleem op uw jurk is?
Dat is het embleem van mijn zwemkampioenschap.
Ik was kampioen van mijn klas. Ik was nog maar acht.
Waar was dat, Emmi?
In Dachau. Dachau was zo veel leuker dan Auschwitz.
We hadden daar een prachtig verwarmd zwembad,
alleen voor officierskinderen.
Ik zal je mijn album laten zien.
Dit ben ik als baby.
Hier krijg ik mijn medaille.
Dit is het zwembad in Dachau.
Dit ben ik met mijn moeder.
Dit ben ik ook...
met mijn vader.
Ik ben me net aan het omkleden.
Morgenmiddag gaan we misschien samen zwemmen.
O, leuk pappie.
Goede nacht, Emmi. - Goede nacht, pappie.
Ik had gefaald met de radio, zoals ik zo vaak in mijn leven gefaald had.
Maar die nacht...
bleef ik voor mezelf herhalen...
'Ik heb mijn zoon gered, ik heb mijn zoon gered'.
'Morgen kan ik hem zien.'
'En ik kan hem vaarwel zeggen'.
'En hij zal gered zijn'.
Ik was die nacht zo gelukkig.
Zo vol hoop.
Maar Hoess hield zijn woord niet.
Ik ben nooit te weten gekomen, wat er met mijn kleine jongen gebeurd is.
Dus daarom wilde ik...
niet meer leven.
Tot Nathan kwam en...
hij mij voor hem liet leven.
Leef voor mij, Sophie.
Leef voor mij.
Wat hebben we je aangedaan?
Wees voorzichtig.
Nathan, zet die stoel neer. Dit is geen tijd voor gekheid.
Zet die stoel neer. - Zet die stoel neer.
Telefoon.
Het is Dr. Landau, Nathan's broer.
Dank je.
Hallo, met Larry. Nathan's broer.
Ja, Larry. - Nathan heeft het vaak over je gehad.
Ik weet, dat jullie vrienden waren. - Hij heeft het ook vaak over jou gehad.
Is het mogelijk, dat we elkaar ontmoeten?
Tuurlijk. Zeg maar wanneer en waar.
Mijn broer heeft je heel hoog staan.
Ik hen nooit een briljanter iemand ontmoet, dan Nathan.
Hij weet zo ontzettend veel. - Je hebt gelijk.
Hij is is er van overtuigd, dat je een...
groot schrijver zal worden, wat hij ook van mij wil, dat ik dat word.
Ga alsjeblieft zitten.
Volgens mij heeft hij zo'n talent, dat hij alles kan doen, wat hij wil.
Hij heeft jou en Sophie verteld, dat hij een onderzoeksbioloog is.
Bij Pfizer.
Dit...
biolooggedoe...
is mijn broers maskerade.
Hij heeft geen enkele graad. Dat alles is gewoon een verzinsel.
De waarheid is, dat hij volkomen krankzinnig is.
Christus. - Eén van de condities is, dat er...
weken, maanden, zelfs jaren voorbij gaan zonder enige manifestaties.
Hij heeft een baantje bij Pfizer in de bibliotheek van het bedrijf.
Een weinig vereisend baantje, waarbij hij veel kan lezen...
zonder, dat hij iemand lastig valt en hij doet af en toe wat onderzoek...
voor één van de echte biologen van de staf.
Ik weet niet, of Nathan het me zou vergeven, als hij wist, dat ik je het verteld heb.
Hij liet me zweren het nooit aan Sophie te vertellen. Ze weet van niets.
Het is een wrede grap, dat hij als het perfecte kind werd geboren.
Hij was in alles de beste.
Zelfs Nathan's leraren speculeerden erover, wat hij zou bereiken.
Zie je, hij was het soort kind...
waarvoor iedereen bereid was, het er voor op te nemen.
Toen hij 10 was, werd ons verteld, dat het...
geniale kind een paranoïde schizofreen was.
Vanaf toen waren de enige scholen, waar hij heen ging...
zeer dure gekkengestichten.
Wat kan ik doen?
Als hij van de drugs zou kunnen afblijven...
zou hij een kans kunnen hebben.
Drugs? Waar zit ie op?
Benzedrine, cocaïne.
Wist je dat niet? - Nee, dat wist ik niet.
Ik wil niet, dat je hem bespioneert.
Maar als je hem gewoon in de gaten zou houden...
en me van tijd tot tijd per telefoon op de hoogte zou houden.
Me laat weten, hoe het met hem gaat.
Het spijt me, je er op deze manier in te betrekken.
Ik denk niet, dat je het begrijpt.
Ik hou van hen beiden.
Ze zijn vrienden van me.
Goede morgen, Mr. Stingo.
We waren bang, dat je iets afschuwelijks was overkomen.
Miss Sophie was er helemaal voor om een zoektocht op touw te zetten.
Je ziet er echt verrukkelijk uit. - Dank je zeer.
Zo, wat willen jullie vanavond doen?
Kom, liefje.
Dit was Nathan's idee om je te verrassen met een Zuidelijke avond.
Je boek heeft mijn trek doen toenemen om meer van het Zuiden te weten te komen.
En ook wat betreft het reisje.
Miss Sophie en ik hebben de mogelijkheid besproken om...
een reisje te maken naar je geliefde Dixie in oktober.
En ik dacht erover, als Miss Sophie het goed vindt...
Natuurlijk.
om er misschien een huwelijksreis van te maken...
met jou erbij en niet alleen als onze beste vriend...
maar als mijn getuige.
Ik heb de eer...
je hand te vragen en met je te trouwen.
Te hebben en vast te houden...
vanaf deze dag...
tot de dood ons scheidt.
Met deze ring...
geef ik mezelf aan jou.
Geloof het, het is traditie voor de bruidegom om een cadeau te geven...
aan de getuige.
Ik heb Nathan verteld, dat je moest stoppen met dat boek...
voor een tijdje om geld te verdienen en dat maakte hem erg triest.
Nathan, ik kan dit onmogelijk aannemen.
Stingo, wijs dit niet af.
Verknoei je talent niet.
Ik weet niet, hoe ik je moet bedanken.
Toekomstige Mrs. Landau...
geef me de eer van deze dans.
Het draait niet alleen om Nathan.
Wat bedoelt u?
Weet je dat niet?
Het moest een geheim zijn.
Hij vertrouwde me toe, dat hij en zijn team...
een genezing voor polio hebben ontdekt...
in mijn huis.
Had mijn Saul dit nog maar mee kunnen maken.
De auto staat klaar, Mrs. Zimmerman. - Ik kom naar beneden.
Wat zei Nathan, toen hij je zag?
Ik heb hem niet gezien.
Hij en Sophie zijn hier een paar uur geleden vertrokken.
Hij zei, dat hij je zocht en zou alles met je voor eens en altijd recht zetten.
Wacht, wat? - Ik denk, dat je hem net gemist hebt.
Sophie zei, dat hij zich dingen verbeeldde, ze probeerde hem te kalmeren...
zoals ze dat altijd doet, als hij zo wordt.
God weet, wat er nu door zijn hoofd spookt.
Ik zei je, dat je moest uitkijken.
De volgende keer luister je naar me.
Ik heb wel iets beters te doen.
Weet je, waar hij nu is? - Nee, dat weet ik niet.
Hallo. - God veroordeelt je voor eeuwig tot de hel.
Nathan?
Ben je in orde? - Ik ben in orde.
Wat is er met je arm? - Hij probeerde mijn arm te breken.
Ik werd bang en rende weg. Hij heeft een revolver, Stingo.
Ik denk, dat hij hem gaat gebruiken.
Ik had hem daar niet achter moeten laten.
We zouden hem moeten gaan zoeken.
Luister. Luister naar me.
Is alles goed met hem? Nathan.
Mijn schat, wil je me vergeven?
Weg van die telefoon, hoer. - Je weet, dat ik van de hou.
Ik wil nooit meer met je praten.
Nathan, we houden erg veel van je, goed?
We zullen je nooit iets aandoen.
Vertel ons, waar je bent.
God verdoemt je voor eeuwig tot de hel voor je verraad aan mij...
achter mijn rug, jij, die ik vertrouwde als de beste vriend, die ik ooit had.
En die strontvretende grijns van je, dag na dag?
Boter zou in je mond smelten, toen je me je manuscript gaf om te lezen.
'Ah, tjee, Nathan. Dank je zeer'. Terwijl je 15 minuten eerder...
in bed de vrouw lag te neuken, waarmee ik zou gaan trouwen.
Trouwen. Trouwen.
Ik zou liever in de hel branden voor ik zou trouwen met een bedrieglijke Polak...
die haar benen spreidt voor een Zuidelijke bedriegende strontvreter.
Nathan, we komen je halen. Waar ben je?
Kom niet hier. Blijf waar je bent. Ik kom jullie te grazen nemen.
Jullie beiden. - Jezus? Nathan.
Ga niet weg. Je weet, wat ik ga doen...
met jullie bedrieglijke, afschuwelijke varkens.
Luister.
Nu pak ik jullie.
Ik heb zijn broers kantoor gebeld.
Larry is in Toronto. Ze proberen hem te bereiken.
Ik had daar moeten blijven.
Misschien had ik hem kunnen helpen.
Het is nog nooit zo erg met hem geweest.
Ik denk, dat hij ons had kunnen vermoorden.
Ik denk, dat hij ons beiden had kunnen vermoorden.
Het kan me niet schelen, dat ik zou sterven.
Ik ben bang, dat hij zonder mij zou sterven.
Dank u.
Stingo.
Waar gaan we heen?
Wel, ik wil je wat van de bezienswaardig- heden van Washington laten zien.
We gaan langs het Witte Huis.
Misschien zien we nog een glimp van Harry Truman.
Ik bedoel...
waar gaan we heen?
Waar gaan we echt naar toe?
Wel, ik neem je mee naar die boerderij...
waarover ik je verteld heb, in Zuid-Virginia.
Ik denk, dat als we daar ons gevestigd hebben, we...
naar Richmond kunnen rijden...
kopen daar een goede pick-up en wat grammofoonplaten.
Wat bedoel je met 'als we ons gevestigd hebben?'
Ik hou erg veel van je, Sophie.
En ik...
ik wil met je trouwen.
Wil je niet met me in die boerderij wonen?
Ik wil daar mijn boeken schrijven, ik wil, dat je me helpt...
een gezin te stichten.
Omdat ik...
ik erg, erg veel van je hou.
Is het te veel om te hopen, dat je misschien...
ook van mij zult houden?
Luister, Stingo, ik ben...
nu ouder dan dertig jaar.
Wat ga je doen met een oude Poolse dame, zoals ik?
Het redden.
'Oude vrouw'...
Praat niet op die manier. Je...
Je zult altijd mijn...
nummer 1 zijn.
Wel, dan ja. We kunnen daar heen gaan. Natuurlijk.
We zouden daar een tijdje kunnen leven en dan...
We gaan niet trouwen, omdat we dat later kunnen besluiten.
In dat kleine plattelandstadje, waar we zouden wonen...
moeten we getrouwd zijn.
Het zit daar propvol met Christenen.
Wel... ik weet het niet, ik bedoel...
We gaan gauw trouwen, ik hou al heel lang van je.
Ik weet, dat je gek op me bent.
Geef ons de tijd. Geef ons wat tijd.
Het zal prima gaan.
Het is niet alleen het leeftijdsverschil.
tussen jou en mij, Stingo.
Je zou een andere moeder moeten krijgen voor je kinderen.
Alleen jij.
Het zou niet eerlijk zijn tegenover je kinderen om mij als hun moeder te hebben.
Sophie, het zouden de gelukkigste kinderen van de wereld zijn.
Ik ga je iets vertellen.
Ik ga je iets vertellen, dat ik nog nooit aan iemand verteld heb.
Nooit, maar ik heb iets te drinken nodig.
Wil je dat eerst voor me halen?
De dag, dat we naar...
Auschwitz gingen was het lente en...
we kwamen daar in de nacht aan.
Het was een warme nacht. Het was een prachtige nacht.
Mammie, je doet me pijn!
Alle Joden naar links.
De anderen blijven staan.
Verder gaan.
Bagage laten liggen.
Jullie worden nu gedesinfecteerd.
De bagage krijgen jullie morgen terug.
Jullie zullen jullie familie later terug zien.
Jullie worden nu gedesinfecteerd.
Wie van jullie spreekt Duits?
Ik sla jullie koppen kapot.
Wees stil.
Jullie zijn niet op een vakantiereisje.
Jullie zullen jullie familie later terug zien.
Jullie worden nu gedesinfecteerd.
Je bent zo mooi.
Ik zou graag met je naar bed gaan.
Ben je een Polak?
Jij!
Ben je ook één van die smerige communisten?
Ik ben een Poolse!
Ik ben in Krakow geboren. Ik ben geen Jood! Mijn kinderen ook niet!
Ze zijn ook niet Joods. Ze zijn beide raszuiver.
Ik ben Christen.
Ik ben streng katholiek.
Je bent geen communist?
Je bent een gelovige.
Ja, mein Hauptmann, ik geloof in Christus.
Je gelooft in Christus, de verlosser?
Zei hij niet...
'Laat de kinderen...
tot Mij komen'?
Je mag één van je kinderen houden.
Wat zegt u?
Je mag één van je kinderen houden.
De andere moet weg.
Wilt u daarmee zeggen, dat ik moet kiezen?
Je bent een Polak en geen Jood.
Dus heb je een zeker voorrecht, een keuze.
Ik kan niet kiezen! Ik kan niet kiezen!
Hou je bek! - Ik kan niet kiezen!
Kies, of ik stuur ze beiden weg! Ik stuur beide kinderen weg!
Nee! - Toch wel! Je moet kiezen!
Dwing me niet te kiezen. Ik kan niet kiezen.
Ik stuur ze beiden daar naar toe.
Nee! - Hou je bek, hou daarmee op!
Je moet je bek houden! Vooruit beslis! Maak een keus!
Dwing me niet te kiezen! Ik kan niet kiezen!
Ik stuur ze beiden daar heen! - Ik kan niet kiezen!
Neem beide kinderen mee!
Schiet op, vooruit!
Neem mijn kleine meisje!
Neem het meisje.
Dus...
morgen gaan we naar die boerderij.
Maar alsjeblieft, Stingo, praat...
praat niet over trouwen...
en kinderen.
Het is genoeg, dat...
we daar naar die boerderij gaan...
om daar te wonen...
voor een poosje.
Ik was 22 en maagd...
en had eindelijk in mijn armen gesloten...
de godin van mijn oneindige fantasieën.
Mijn begeerte was onuitputtelijk.
Sophie's begeerte was beide een duik in vleselijke vergetelheid...
en een vlucht van herinneringen en verdriet.
Meer dan dat, zie ik nu...
was het een krankzinnige en orgiastische poging om de dood terug te slaan...
'Mijn liefste Stingo...
Je bent zo'n heerlijke minnaar. Ik moest weggaan en...
vergeef me, dat ik geen vaarwel gezegd heb, maar ik moet terug naar Nathan.
Geloof me, ze zult een fantastische vrouw vinden...
die je gelukkig maakt op die boerderij.
Maar toen ik wakker werd, voelde ik me zo rot en...
wanhopig over Nathan.
Daarmee bedoel ik, zo vervuld met schuld...
en doodsgedachten. Het leek alsof er ijs...
in mijn bloed stroomde.
Dus... ik moet weer bij Nathan zijn, wat dat ook mag inhouden.
Misschien zie ik je niet meer, maar...
geloof me, dat jou gekend te hebben erg veel voor mij betekent.
Je bent een grote minnaar, Stingo.
Sophie'.
Hij werkte in een farmaceutisch lab.
Ik denk, dat hij zo aan de cyanide is gekomen.
Ze vonden het naast het bed.
Welk lab, ken je het? - Ik weet het niet zeker.
'Maak dit bed overvloedig op.
Maak dit bed op, zodat het ontzag inboezemt.
Er in...
wacht ik, tot het oordeel wordt geveld.
Uitstekend en zuiver.
Laat de matras recht zijn.
Laat zijn kussens rond zijn.
Laat geen zonsopgang, geel lawaai...
deze basis breken'.
En zo eindigde mijn ontdekkingsreis...
in een vreemde plaats als Brooklyn.
Ik liet de woede en het verdriet de vrije loop voor Sophie en Nathan...
en voor de vele anderen, die maar enkelen waren...
van de afgeslachte, verraden en gemartelde kinderen van de aarde.
Toen ik uiteindelijk weer kon zien...
zag ik de eerste stralen van het daglicht, die reflecteerden in de donkere rivier.
Dit was niet de Dag des Oordeels.
Slechts de morgen.
De morgen: uitstekend en zuiver.